Iran - Plaatsen en mijmeringen

Iran Bert Uyttenbroeck

In een hoek van de bazar van Shiraz stoot ik op een verlaten herstelplaats voor fietsen. De mode van de citybike annex coffeebar is hier duidelijk nog niet overgewaaid.

Masooleh is een bijzonder dorp dat tegen de stijle heuvel is opgebouwd. Het dak van het ene huis, vormt het terras voor het andere. Het is een van de meest toeristische dorpen van Iran geworden. Wat spijtig is.

Wat zeldzaam is in Europa, is soms overvloedig aanwezig in Iran. Kruiden zo bijvoorbeeld. Het omgekeerde is dikwijls ook erg waar.

13 seconden. Zolang moet je de sluitertijd instellen van je fototoestel om de woestijn bij nacht te fotograferen. Iran is een land rijk aan landschappen. Bergen, stranden, zandwoestijn, steenwoestijn, oases. Elk heeft zijn eigen snelheid.

Yazd bijvoorbeeld. Daar sluiten de winkels gans het jaar door tussen 1300 en 1600 uur. In de zomer flirt het kwik er over de middag met de 50°C. De ochtend begin er met de roep voor het ochtendgebed. 0530 uur. Ik haast me uit mijn bed en verwacht een kleine menigte bij de centrale moskee. Behalve de muezzin en mijzelf, verschijnt er niemand. Naar het einde van de azan toe komt hij uit zijn bureau, maar blijft zingen. Ik film zijn improvisatie, en volg hem dan in de, nog steeds vreemdstille, moskee.

Het oude dorp van Kharanak dateert nog van voor intrede van de Islam. De muren van adobe vormen een soort van klein fort. Eventuele indringers zouden zich verliezen in het netwerk, ten prooi aan de moedige verdedigers.
Minder moedig is de muezzin van Kharanak, zo blijkt. Zijn minaret wordt ook wel de ‘bevende’ genoemd. Diegene die zich tot boven zou wagen, zou de minaret kunnen doen ‘trillen’, en ineenstorten. Staat Iran bij ons niet vooral bekend als een hoeksteen van de Islam?

Dit jaar valt de sneeuw overvloedig in januari. Ze volgt me gans mijn reis lang, zelfs tot in Shiraz. Het oudste airco systeem ter wereld vind je echter in Yazd. De ‘windtorens’ lopen onder alle oude gebouwen van de stad door. De koude lucht komt erdoor naar beneden, en wordt er nog eens afgekoeld door een waterbassin op de bodem. De huizen worden er heerlijk koel door. In de zomer.

De karavanserai duiden de oude zijderoute. Handelaars kwamer er uitrusten, hun dieren drenken en deals sluiten. De kamelen zijn er nog. Ze knipperen met hun ogen als vrachtwagens volgeladen met goederen en mineralen stofwolken opwerpen op de weg van het heden.

 

Tekst en foto’s : Nicolas Pernot – Fotograaf en nomadisch wereldburger

 

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Dubai - Bvlgari Resort, een juweel van een hotel

Dubai    2018   Jozefien Heyse

We brachtten eerder dit jaar een bezoek aan Bvlgari Dubai, volgens ons het absolute kroonjuweel van het ganse Arabische schiereiland. Met een ligging op een kunstmatig aangelegd stuk land in de vorm van een zeepaardje – Jumeirah Bay, een eigen yacht club met plaats voor 50 boten, zicht op de Arabische Golf aan de ene kant, en de skyline van...

Abu Dhabi - Louvre Museum, een schrijn voor de kunst

Abu Dhabi    2018

Het Louvre Abu Dhabi rijst op als een hemelse koepel, zwevend over een futuristisch dorp dat drijft boven de Arabische Golf.

De wereldvermaarde architect Jean Nouvel slaagde erin een schitterend schrijn voor kunst te creëren, dat niemand onbewogen laat.  De duizenden uitsparingen in de oneindige koepel zorgen voor een voortdurend lichtspel.

De bezoeker wordt door deze inspirerende omgeving voorbereid op de bijzondere...

Dubai - 2020 is nabij

Dubai    2017   Jozefien Heyse

‘DUBAI 2020’. Net zoals deze ronde getallen knallen,  is het oliestaatje zich in ongezien tempo aan het klaar stomen om zelf ook te  knallen, tijdens de volgende WereldExpo -‘Dubai 2020’. Hotels schieten er als paddenstoelen uit de grond, eilanden worden gebaggerd, wereldrecords worden gebroken, technologieën worden uitgevonden. ‘Connecting Minds – Creating the future’ is niet voor niets de slogan van...

close
close