Marokko - De poëzie van de Zuidelijke Atlas

Marokko

'De waarheid van de woestijn openbaart zich in zijn stilte'
(Nomaden spreekwoord)

 

Een warme zeebries streelt nog even mijn huid en
in de verte zie ik de besneeuwde toppen van de Atlas.
De herinnering aan de bedwelmende geuren in de Medina
raak ik maar niet kwijt
en dan die 2 donkere ogen,
die mij telkens zo verlangend aankeken.
Ik wil hier niet weg
en als ik toch wegga
blijft mijn hart.
Cet adieu
est un au revoir
comme un rendez-vous.

 

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Madagaskar - Tijdreis per traditionele prauw

Madagaskar    2019   Valerie Van de Peer

We verlaten Nosy Bé in de vroege ochtend. Met een klein motorbootje brengen we onze spullen naar de houten dhow. Aan boord van dit traditionele schip wanen we ons even in de tijd van de ontdekkingsreizigers. De crew is al volop in de weer met koperen schalen en rieten manden. Een kip, een eend en wat basis proviand die in...

Kenia - Wandelsafari in Laikipia

Kenia    2019

Laikipia, het Oostelijke deel van de Keniaanse Rift Vallei, is nog ongerept en weg van de massa. In de schaduw van Mount Kenia vind je in de diepe valleien en spectaculaire ravijnen met woest struikgewas de ultieme wandelervaring.

Een lappendeken van veeboerderijen werd in de loop der jaren een aaneenschakeling van wildreservaten. Het beheer is in handen van de plaatselijke bevolking....

Senegal - Ça roule

Senegal    2018   Wiet Proesmans

‘On est ensemble’, ‘ça marche’, ‘ça roule’ … dat hoor je vaak als je in Senegal reist. Senegalezen zijn levensgenieters, experten op het gebied van ‘joie de vivre’.

Tijdens de afgelopen Paasvakantie reisden we opnieuw naar Senegal. Op zoek naar de vermaarde teranga of gastvrijheid, maar ook naar nieuwe spannende belevenissen en toffe ontmoetingen. We hebben er weer enorm van genoten,...

close
close