Mongolië - Khuvsgul Nuur, rijden met de wind

Mongolië Wiet Proesmans

We hebben er lang moeten voor reizen. Vele avonturen hebben ons hier gebracht. De vlakte had iets voor ons in petto. De uitgestrekte landschappen, gras zover het oog reikt. En blauwe hemels met witte schaapswolken tot aan de einder, en nog verder.

Haast niemand kwamen we tegen. Alleen de zon was onze vaste reisgezel. En onze chauffeur Baatar vooraan, wij achteraan, neuriënd in zijn oude Russische 4x4. Soms moest hij wat gas terugnemen, en de 4x4 krakend in voege doen treden. Dan reden we lijnrecht de heuvel op, de schaapswolken tegemoet. Volgens ons wist hij ook niet wat daar aan de andere kant lag.

En als we ‘s avonds onze tent opsloegen, om dan op forel te vissen in de ijskoude rivier, dan maakte hij een vuurtje van kurkdroog sprokkelhout. Geheel volgens de kunst. Hij was er niet gek op, op forel. Iets met niet, en met vissen en vogels. Zoveel verstonden wij uit het rough guide taalboekje van elkaar. Hij wijst naar een arend, die zweeft pal boven ons hoofd. Verrassend dichtbij in de avondzon. Koninklijke pracht.

Gek was hij wel, Baatar. Voor zijn moeder laadde hij de koffer vol met met ranzige boter gevulde yak-magen. Niet alles, zo’n russische kast vol met botermagen bij dagtemperaturen tot 35 graden. Maar goed als tegengewicht voor het jagen op marmotten. Plankgas over de grasvlakte met open deur. De rechterhand aan het stuur, in de linker een grote spade. En nog raak slaan ook.

Niet eens zo gek. Geroosterde en gedroogde marmot op een oude krant in de koffer. Je kan er kleine stukjes afsnijden met een groot mes. Als de honger komt. Of de boter begint te vervelen.

En dan nam hij die laatste helling. Op de top, geheel onverwacht, hadden we zicht op het Khuvsgul Meer. Baatar barstte spontaan in zingen uit. En wij wisten niet waar we het hadden.

Nu rijden we hier, op driftige kleine paardjes. We doorkruisen rivieren, volgen de oever. Soms worden we vervoegd door lachende ruiters. Ze vertragen hun galop tot onze gezapige draf. Hun stijgbeugels kletteren tegen de onze. Wij proeven de tabak van hun zelfgedraaide sigaretten. Dan gillen ze luid, en schieten er als een pijl uit een boog vandoor. Staand in diezelfde stijgbeugels, lijkt het wel alsof ze zweven.

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Indonesië - Java, Borneo en Bali

Indonesië    2018   Wiet Proesmans

• 14 daagse ontdekkingsreis
• cultuur, natuur en het godeneiland Bali
• boetiekhotels en ecolodge

Dag 1/ Vlucht naar Jakarta/Yogjakarta
Intercontinentale vluchten naar Java via een hub in Azië (Bangkok, Kuala Lumpur, Singapore, …).

Dag 2/ Aankomst Yogjakarta
Aankomst op Java en transfer naar het hotel. Afhankelijk van het aankomstuur breng je nog een bezoek aan de historische Hindoeïstische Prambanan Tempel.

Dag 3/ Borobudur
Vandaag ga je vroeg uit de...

Mongolië - Sneeuwluipaard expeditie in West-Mongolië

Mongolië    2018

• Pioniersreis in onherbergzaam gebied
• Zoektocht naar sneeuwluipaarden
• Leven zoals de nomaden

Mythisch en majestueus. Machtig en mysterieus. Met uitsterven bedreigd. Als een ‘lonely wolf’, jagend in de ijzige vlaktes van één van ’s werelds meest onherbergzame gebieden in Mongolië leeft de sneeuwluipaard.

Ben je een sterke en avontuurlijke reiziger met een grote passie voor bijzonder wildlife, dan is deze expeditiereis er...

Oezbekistan - Langs drie Zijderoutesteden

Oezbekistan    2018   Bert Uyttenbroeck

• 9 daagse reis
• Intrigerende oude steden
• Gastvrije bevolking

Door de ligging op de Zijderoute maakte Oezbekistan kennis met tal van culturele invloeden. Onder het (erg wrede) bewind van Timoer Lenk (ook wel Amir Timur of Tamerlane genoemd) kende het land een ongewone bloei. Hij bracht ambachtslui uit Perzië naar Khiva, Bukhara en Samarkand en liet er architecturale juweeltjes na: moskeeën, Koranscholen,...

close
close