Mongolië - Khuvsgul Nuur, rijden met de wind

Mongolië Wiet Proesmans

We hebben er lang moeten voor reizen. Vele avonturen hebben ons hier gebracht. De vlakte had iets voor ons in petto. De uitgestrekte landschappen, gras zover het oog reikt. En blauwe hemels met witte schaapswolken tot aan de einder, en nog verder.

Haast niemand kwamen we tegen. Alleen de zon was onze vaste reisgezel. En onze chauffeur Baatar vooraan, wij achteraan, neuriënd in zijn oude Russische 4x4. Soms moest hij wat gas terugnemen, en de 4x4 krakend in voege doen treden. Dan reden we lijnrecht de heuvel op, de schaapswolken tegemoet. Volgens ons wist hij ook niet wat daar aan de andere kant lag.

En als we ‘s avonds onze tent opsloegen, om dan op forel te vissen in de ijskoude rivier, dan maakte hij een vuurtje van kurkdroog sprokkelhout. Geheel volgens de kunst. Hij was er niet gek op, op forel. Iets met niet, en met vissen en vogels. Zoveel verstonden wij uit het rough guide taalboekje van elkaar. Hij wijst naar een arend, die zweeft pal boven ons hoofd. Verrassend dichtbij in de avondzon. Koninklijke pracht.

Gek was hij wel, Baatar. Voor zijn moeder laadde hij de koffer vol met met ranzige boter gevulde yak-magen. Niet alles, zo’n russische kast vol met botermagen bij dagtemperaturen tot 35 graden. Maar goed als tegengewicht voor het jagen op marmotten. Plankgas over de grasvlakte met open deur. De rechterhand aan het stuur, in de linker een grote spade. En nog raak slaan ook.

Niet eens zo gek. Geroosterde en gedroogde marmot op een oude krant in de koffer. Je kan er kleine stukjes afsnijden met een groot mes. Als de honger komt. Of de boter begint te vervelen.

En dan nam hij die laatste helling. Op de top, geheel onverwacht, hadden we zicht op het Khuvsgul Meer. Baatar barstte spontaan in zingen uit. En wij wisten niet waar we het hadden.

Nu rijden we hier, op driftige kleine paardjes. We doorkruisen rivieren, volgen de oever. Soms worden we vervoegd door lachende ruiters. Ze vertragen hun galop tot onze gezapige draf. Hun stijgbeugels kletteren tegen de onze. Wij proeven de tabak van hun zelfgedraaide sigaretten. Dan gillen ze luid, en schieten er als een pijl uit een boog vandoor. Staand in diezelfde stijgbeugels, lijkt het wel alsof ze zweven.

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Oezbekistan - Langs drie Zijderoutesteden

Oezbekistan    2018   Bert Uyttenbroeck

• 9 daagse reis
• Intrigerende oude steden
• Gastvrije bevolking

 

Door de ligging op de Zijderoute maakte Oezbekistan kennis met tal van culturele invloeden. Onder het (erg wrede) bewind van Timoer Lenk (ook wel Amir Timur of Tamerlane genoemd) kende het land een ongewone bloei. Hij bracht ambachtslui uit Perzië naar Khiva, Bukhara en Samarkand en liet er architecturale juweeltjes na: moskeeën, Koranscholen,...

Nepal - Mustang, trekking naar het verboden koninkrijk

Nepal    2018

• 16 daagse reis, 9 daagse trekking
• Ruige natuur, desolaat en indrukwekkend
• Oorspronkelijke Tibetaanse cultuur

 

Een trektocht in de Upper Mustang, een afgelegen en tot 1991 verboden gebied, is een onvergetelijke ervaring. Upper Mustang is gelegen ten noorden van de Himalaya en maakt deel uit van het Tibetaanse plateau. De cultuur is zuiver Tibetaans en niet beïnvloed door andere volkeren.

Om goed...

Noord-Korea - The Mass Games return

Andere... (Azië)    2018   Wiet Proesmans

Tot voor enkele jaren vonden in Pyongyang elke zomer de 'Mass Games' plaats. Volgens de laatste berichten zal hét Noord-Koreaanse feest in het teken van het collectief, de Juche gedachte en aanbidding van de Kim dynastie vanaf september 2018 in ere worden hersteld. In een synchrone voorstelling met meer dan 100.000 figuranten en acteurs wordt in 90 minuten een spectaculaire show opgezet. Het...

close
close