Mongolië - Khuvsgul Nuur, rijden met de wind

Mongolië Wiet Proesmans

We hebben er lang moeten voor reizen. Vele avonturen hebben ons hier gebracht. De vlakte had iets voor ons in petto. De uitgestrekte landschappen, gras zover het oog reikt. En blauwe hemels met witte schaapswolken tot aan de einder, en nog verder.

Haast niemand kwamen we tegen. Alleen de zon was onze vaste reisgezel. En onze chauffeur Baatar vooraan, wij achteraan, neuriënd in zijn oude Russische 4x4. Soms moest hij wat gas terugnemen, en de 4x4 krakend in voege doen treden. Dan reden we lijnrecht de heuvel op, de schaapswolken tegemoet. Volgens ons wist hij ook niet wat daar aan de andere kant lag.

En als we ‘s avonds onze tent opsloegen, om dan op forel te vissen in de ijskoude rivier, dan maakte hij een vuurtje van kurkdroog sprokkelhout. Geheel volgens de kunst. Hij was er niet gek op, op forel. Iets met niet, en met vissen en vogels. Zoveel verstonden wij uit het rough guide taalboekje van elkaar. Hij wijst naar een arend, die zweeft pal boven ons hoofd. Verrassend dichtbij in de avondzon. Koninklijke pracht.

Gek was hij wel, Baatar. Voor zijn moeder laadde hij de koffer vol met met ranzige boter gevulde yak-magen. Niet alles, zo’n russische kast vol met botermagen bij dagtemperaturen tot 35 graden. Maar goed als tegengewicht voor het jagen op marmotten. Plankgas over de grasvlakte met open deur. De rechterhand aan het stuur, in de linker een grote spade. En nog raak slaan ook.

Niet eens zo gek. Geroosterde en gedroogde marmot op een oude krant in de koffer. Je kan er kleine stukjes afsnijden met een groot mes. Als de honger komt. Of de boter begint te vervelen.

En dan nam hij die laatste helling. Op de top, geheel onverwacht, hadden we zicht op het Khuvsgul Meer. Baatar barstte spontaan in zingen uit. En wij wisten niet waar we het hadden.

Nu rijden we hier, op driftige kleine paardjes. We doorkruisen rivieren, volgen de oever. Soms worden we vervoegd door lachende ruiters. Ze vertragen hun galop tot onze gezapige draf. Hun stijgbeugels kletteren tegen de onze. Wij proeven de tabak van hun zelfgedraaide sigaretten. Dan gillen ze luid, en schieten er als een pijl uit een boog vandoor. Staand in diezelfde stijgbeugels, lijkt het wel alsof ze zweven.

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Laos - De mooiste watervallen

Andere... (Azië)    2017   Céline Beels

Laos is vooral gekend omwille van Luang Prabang. Terecht, want Luang Prabang is een bijzonder stadje. Maar de schoonheid van Laos zit ‘m ook in de natuur. Het land heeft een aantal prachtige watervallen.  Nabij Luang Prubang vind je de Kuang Si watervallen. Een wandeltocht met een korte klim naar boven gaat langs turquoise kleurige waterpoelen waar je in kunt...

Georgië - Overheerlijke self drive

Andere... (Azië)    2017

Georgië blijft voor velen een mysterieus land. Toch is het verrassend dichtbij en blijkt er heel wat te beleven.  Over een relatief kleine oppervlakte vind je een grote variëteit aan prachtige landschappen.  Gaande van een vruchtbare wijnstreek, een indrukwekkend hooggebergte, een lager gelegen landbouwlandschap, tot tropische wouden en een korte kustlijn.  

Een Landrover blijkt onze ideale reisgenoot. Enkel met een...

Kamchatka - Een woest natuurparadijs

Kamchatka    2017   Bert Uyttenbroeck

In het noordoosten van Siberië bevindt zich het schiereiland Kamchatka. Een paradijs bezaaid met besneeuwde vulkanen.  De weinige bewoners baden er zich in warme rivieren, gadegeslagen door de grootste berenpopulatie ter wereld.

Kamchatka is een paradijs voor geologen en liefhebbers van fauna en flora. Je vindt er 30 actieve vulkanen en er komen meer dan 1.200 plantensoorten en 240 vogelsoorten voor....

close
close