Namibië - In het spoor van de Toktokkie kever

Andere... (Afrika) Valerie Van de Peer

Ijswoestijnen, rotswoestijnen, zoutwoestijnen, zandwoestijnen, … ik heb er heel wat getrotseerd en hou er met hart en ziel van. Na mijn reis naar Namibië meer dan ooit. Tijdens mijn staptocht door ’s werelds oudste woestijn, de Namib Woestijn, heb ik nogmaals ontdekt hoeveel leven ze feitelijk herbergen. Adembenemend.

In een drie daagse wandeltocht trekken we recht door de duinen. Ons doel is niet de fysieke uitdaging, maar zo veel mogelijk leren over alles wat hier groeit, leeft en jaagt. Slapen doen we in een ‘tijdelijk’ opgezet kamp. Zes veldbedjes staan per twee zo geschikt in de duinen, dat je toch van enige privacy kan genieten. Op die bedjes liggen waterdichte, warme en comfortabele slaapzakken. En ’s morgens staat er een kom vers opgewarmd water aan het voeteinde. Twee nachten in een duizend sterren hotel. Het klinkt wat melig, maar zo voelen we ons wel.

Op een gezapig tempo wandelen we overdag over de duinen en tussen velden met lang pastelkleurig gras. Onderweg legt onze gids Domingo deskundig uit welke dieren zich hier verborgen houden. Geweldig hoe ze in deze barre omstandigheden (over)leven. Er leven slangen, muizen, spinnen en kevers verborgen in het eindeloze zand. Hij leert ons hun sporen te herkennen en we hun soms bizarre leefwijze. Domingos enthousiaste verhaal maakt ze heel wat minder angstaanjagend. Integendeel, ik voel een enorm respect voor ze opwellen. Wat een levendigheid hier in de woestijn. Duizenden sporen doorkruisen het zand.

Één daarvan intrigeert me het meest: het spoor van de tok tokkie kever. Deze kleine kever tikt met zijn achterlijfje op de grond. Zo maakt hij een subtiele serenade van ‘tok’ geluiden. In de woestijn worden die ver gedragen. Zo lokt hij een partner om te paren. In de vroege ochtend trekt vanuit de oceaan een ochtenddauw over de woestijn. Dan klimt de tok tokkie kever naar een plaatsje in de wind, gaat op zijn voorste pootjes staan in een soort handenstand en drinkt van de gecondenseerde dauw die langs zijn onderbuik in zijn mond druppelt. Met zijn extra lange poten steekt hij hoog boven het hete zand uit. Wat een machtige wezentjes!

Op deze drie dagen in de Namib Woestijn hebben we zoveel bijgeleerd, genoten van de stilte, lekker gegeten en zalig geslapen. Dat noem ik ‘hiking in style’…

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Madagaskar - Tijdreis per traditionele prauw

Madagaskar    2019   Valerie Van de Peer

We verlaten Nosy Bé in de vroege ochtend. Met een klein motorbootje brengen we onze spullen naar de houten dhow. Aan boord van dit traditionele schip wanen we ons even in de tijd van de ontdekkingsreizigers. De crew is al volop in de weer met koperen schalen en rieten manden. Een kip, een eend en wat basis proviand die in...

Kenia - Wandelsafari in Laikipia

Kenia    2019

Laikipia, het Oostelijke deel van de Keniaanse Rift Vallei, is nog ongerept en weg van de massa. In de schaduw van Mount Kenia vind je in de diepe valleien en spectaculaire ravijnen met woest struikgewas de ultieme wandelervaring.

Een lappendeken van veeboerderijen werd in de loop der jaren een aaneenschakeling van wildreservaten. Het beheer is in handen van de plaatselijke bevolking....

Senegal - Ça roule

Senegal    2018   Wiet Proesmans

‘On est ensemble’, ‘ça marche’, ‘ça roule’ … dat hoor je vaak als je in Senegal reist. Senegalezen zijn levensgenieters, experten op het gebied van ‘joie de vivre’.

Tijdens de afgelopen Paasvakantie reisden we opnieuw naar Senegal. Op zoek naar de vermaarde teranga of gastvrijheid, maar ook naar nieuwe spannende belevenissen en toffe ontmoetingen. We hebben er weer enorm van genoten,...

close
close