Namibië - In het spoor van de Toktokkie kever

Andere... (Afrika) Beatrice Mattelaer

Ijswoestijnen, rotswoestijnen, zoutwoestijnen, zandwoestijnen, … ik heb er heel wat getrotseerd en hou er met hart en ziel van. Na mijn reis naar Namibië meer dan ooit. Tijdens mijn staptocht door ’s werelds oudste woestijn, de Namib Woestijn, heb ik nogmaals ontdekt hoeveel leven ze feitelijk herbergen. Adembenemend.

In een drie daagse wandeltocht trekken we recht door de duinen. Ons doel is niet de fysieke uitdaging, maar zo veel mogelijk leren over alles wat hier groeit, leeft en jaagt. Slapen doen we in een ‘tijdelijk’ opgezet kamp. Zes veldbedjes staan per twee zo geschikt in de duinen, dat je toch van enige privacy kan genieten. Op die bedjes liggen waterdichte, warme en comfortabele slaapzakken. En ’s morgens staat er een kom vers opgewarmd water aan het voeteinde. Twee nachten in een duizend sterren hotel. Het klinkt wat melig, maar zo voelen we ons wel.

Op een gezapig tempo wandelen we overdag over de duinen en tussen velden met lang pastelkleurig gras. Onderweg legt onze gids Domingo deskundig uit welke dieren zich hier verborgen houden. Geweldig hoe ze in deze hitte weten te (over)leven. Er leven slangen, muizen, spinnen en kevers verborgen in het eindeloze zand. Hij leert ons hun sporen te herkennen en toont hun bijzondere leefwijze. Domingos enthousiaste verhaal maakt ze heel wat minder angstaanjagend. Integendeel, ik voel een enorm respect voor ze opwellen. Wat een levendigheid hier in de woestijn. Duizenden sporen doorkruisen het zand.

Één daarvan intrigeert me het meest: het spoor van de tok tokkie kever. Deze kleine kever tikt met zijn achterlijfje op de grond. Zo maakt hij een subtiele serenade van ‘tok’ geluiden. In de woestijn worden die ver gedragen. Zo lokt hij een partner om te paren. In de vroege ochtend trekt vanuit de oceaan een ochtenddauw over de woestijn. Dan klimt de tok tokkie kever naar een plaatsje in de wind, gaat op zijn voorste pootjes staan in een soort handenstand en drinkt van de gecondenseerde dauw die langs zijn onderbuik in zijn mond druppelt. Met zijn extra lange poten steekt hij hoog boven het hete zand uit. Wat een machtige wezentjes!

Op deze drie dagen in de Namib Woestijn hebben we zoveel bijgeleerd, genoten van de stilte, lekker gegeten en zalig geslapen. Dat noem ik ‘hiking in style’…

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Marokko - Tizkmoudine, een oase op de Route du Sud

Marokko    2024   Wiet Proesmans

Zuidelijk van Marrakech ligt een prachtig, rustig Marokko, ver van het standaard toerisme. Dit is het land van de Amazigh, letterlijk vertaald als ‘vrije mensen’, bij ons bekend als Berbers. Hun gastvrijheid is spreekwoordelijk.

Na de machtige Atlas en anti-Atlas begint de woestijn: uitgestrekte steenwoestijn, lage acaciabomen, een enkele nomade met geiten, een verdwaalde dromedaris of een ezel op een steen....

Congo-Brazzaville - Op exploratie in het Congobekken

Congo    2024

• Ongerepte natuur
• Gorillatrekking
• Avontuurlijke moeraswandelingen 

  

Dompel je onder in een reis door de ongerepte savannes en regenwouden van het Odzala Nationaal Park. Dit avontuur neemt je mee op ontdekking in één van de laatste groene longen ter wereld, waar haast niemand je voorging. Je onderneemt unieke wandeltochten door de mineraalrijke baïs, volgt de sporen van olifanten, gaat op gorilla-trekking, maakt een kajaktocht,...

700.000 heures - 's Werelds eerste 'nomadische' hotel

Marokko    2024   Wiet Proesmans

700.000 heures is het geesteskind van Thierry Teyssier, bekend van Dar Ahlam, een wondermooie kasbah in een oase aan de voet van het Marokkaanse Atlas gebergte. 700.000 uur is de tijd die we gemiddeld op aarde doorbrengen. Teyssier creëerde zijn ‘members only’ nomadische reisconcept om de tijd niet zomaar voorbij te laten gaan, maar te vullen met onvergetelijke herinneringen.

Je bent te gast op...

close
close